Mijn kaarsenhouder set

over maken, leren en het bouwen van mijn eigen atelier

Een jaar geleden schreef ik een van mijn eerste blogs. Vandaag kwam ik die weer tegen.
En eerlijk, die was niet goed. Niet omdat ik toen minder voelde, maar omdat ik nog zoekende was.
In schrijven, in vorm en in hoe ik mijn verhaal wilde vertellen.

Ik heb die blog offline gehaald. Niet uit schaamte, maar omdat ik merk hoeveel ik in een jaar geleerd heb (en het een van mijn eerste AI hulp geschreven blogs was… en OMG het was echt heel slecht).
Dat leren is geen los onderdeel. Het is mijn hobby.

Mijn webwinkel is mijn digitaal atelier

Niet alleen de plek waar producten staan, maar waar alles samenkomt. Het bedenken, het ontwerpen, het maken,
het schrijven, het onderhouden van de website, en het steeds een beetje beter begrijpen hoe ik dit alles wil vormgeven.

Ik gebruik daarbij nog steeds AI. Niet om mijn stem te vervangen, maar om te zorgen dat alles leesbaar blijft.
Verhalen vertellen kan ik. Spelling, grammatica en structuur zijn lastiger voor me.
Zeker met dyslexie. AI is voor mij geen shortcut, maar gereedschap,
net zo goed als hout, een zaag, hamer en tijd dat zijn.

Een ontwerp dat het begin markeerde

Het verhaal van deze houten kaarsenhouder set loopt eigenlijk al langer.
Het is een van de ontwerpen waardoor ik überhaupt in deze hobby ben gerold.

Ik kwam het oorspronkelijke ontwerp tegen bij Red Point Garage en was er meteen verliefd op. De vorm, de rust, het spel van licht en schaduw.
Het voelde als iets dat ik wilde begrijpen, uit elkaar wilde halen
en opnieuw wilde opbouwen op mijn manier.

De basis van het ontwerp is dus niet van mij. Dat vind ik belangrijk om te benoemen.
Wat ik wel heb gedaan, is het aanpassen.
Imperfecties verbeteren, verhoudingen verfijnen,
en het ontwerp laten aansluiten bij hoe ik werk en wat ik mooi vind.

Zo werd het langzaam eigen. Niet door het groter te maken, maar door het aandacht te geven.

Drie vormen, één geheel

De kaarsenhouder set bestaat uit drie verschillende maten en vormen
die samen één geheel vormen. Geen losse objecten, maar een set die elkaar aanvult.
Dat is ook hoe ik werk. Alles mag naast elkaar bestaan.
Hout, licht, schrijven, fotografie, techniek.

Dit is het product waar ik dit jaar het meest trots op was op de kerstmarkt.
En het raakte me om te zien dat dit ook het stuk was dat het meest gekozen werd.
December 2025 voelde daardoor als een bevestiging.
Niet dat het perfect is, maar dat het klopt.

Leren kijken, blijven proberen

Dit was een van mijn eerste pogingen om deze kaarsenhouders vast te leggen als product.
Ik was toen nog zoekend in licht en schaduw.

Productfotografie blijft een uitdaging.
Het hout, het licht, de schaduwen.
In het echt is het altijd net anders dan op beeld.

Maar ook daar leer ik in. Net zoals in schrijven.
Door te doen, te kijken, opnieuw te proberen en niet meteen tevreden te hoeven zijn.

Deze blog gaat dus niet alleen over een houten kaarsenhouder set.
Hij gaat over het proces waar ik middenin zit.
Over het bouwen van mijn atelier, digitaal en fysiek,
en over stap voor stap dichter bij mezelf blijven in wat ik maak.

En misschien worden dit wel meerdere verhalen.
Over ontwerpen aanpassen, duurzaam werken met hout,
fotografie, markten en alles wat daar omheen zit.

Voor nu is dit genoeg.

Dit is mijn kaarsenhouder set.
Gemaakt met aandacht.
Als onderdeel van een groter geheel.